Blij waren we met jou... fantaseren over de toekomst.
Samen met ons genieten van het leven.

samen met z n 2

je was niet geplant..
maar ik wou door dik en dun met jou en mn zoontje verder gaan..
het is nu een leegte..
en jij zou die vullen maar jij bent er niet ik ga er kapot aan..
ik hou van je

Lieve schat van me,
Je bent niet meer bij me maar mama gaat je missen
Ik heb je nooit mogen vasthouden want je bent bij 8 weken weggegaan
Nu besef ik pas hoe veel ik je mis en hoe zwaar dat is

Mama heeft veel verdriet, ik had je heel erg graag gezien.
Het heeft niet zo mogen zijn

Mama en papa houden voor altijd van je. Dag lieve minos van me.

Lieve kleine meis,

Je was gewenst zo lief en klein, je pappa heeft het me eindelijk verteld hij was erg bang voor mij, daardoor ontstond jij.
Een jaartje geleden ging je weg naar een beter plekje al had ik heel erg op je gehoopt.
Je pappa ook hij is een lieve man, hij droeg het alleen nu zijn we samen.
Lieve meis van ons beiden we hadden liever niet van je gescheiden.
Wij wensen je evenveel goeds als jij ons, wees gelukkig en tot ooit.

Pappa en mamma vinden je lief,
ondanks alles onze kleine hartendief.

Mijn lieve schat
op de vraag waarom zal ik nooit een antwoord krijgen
Maar ik zal er wel altijd aan denken
na 11 weken ging het opeens mis
Voor mij is dit een zwaar verlies
iedere dag doet het pijn
Ik leef met de gedachte dat je nooit bij me zal zijn

mijn lieve schat ik mis je en je zal voor altijd in mijn hart zijn

Salut…

De angst van het misgaan had plaatsgemaakt voor verlangen en blijdschap.
Na ruim 4 maanden zwangerschap
waren we niet meer bang en gewent aan ons grote wonder;
het nieuwe leven, zo bijzonder.

Dit was het prille begin van een nieuw leven
dat we alle liefde wilde geven.
Een wonder dat we wilden begeleiden
om een gelukkig en liefdevol leven te leiden.
Door beide erg bemind
je werd ons kind.

Helaas heeft dit leven het niet gered
En is onze wens op een zijspoor gezet
verdrietig verloren wij onze dromen
Hoe heeft het zo ver kunnen komen?
Helaas geen antwoord op de vragen
Waarom ik je niet kon voldragen.

De eerste trappeltjes waren erg fijn
maar je kreeg geen kans ons kindje te zijn.
Veel te vroeg was je dood
gestorven in mijn veilige schoot.

Gelukkig hebben we bewijs van jouw korte leven
Op de laatste goede echo zelfs je hand geheven
Alsof je zeggen wil; “salut, ik moet nu gaan,
Ik ben niet klaar voor het bestaan”.

Het was veel te kort maar erg krachtig;
De maanden met jou waren prachtig!
Een wondermooie droom ben je gebleven
Wij zullen het nu een plaatsje moeten geven.