Lieve schat van me,
Je bent niet meer bij me maar mama gaat je missen
Ik heb je nooit mogen vasthouden want je bent bij 8 weken weggegaan
Nu besef ik pas hoe veel ik je mis en hoe zwaar dat is

Mama heeft veel verdriet, ik had je heel erg graag gezien.
Het heeft niet zo mogen zijn

Mama en papa houden voor altijd van je. Dag lieve minos van me.

Mijn lieve schat
op de vraag waarom zal ik nooit een antwoord krijgen
Maar ik zal er wel altijd aan denken
na 11 weken ging het opeens mis
Voor mij is dit een zwaar verlies
iedere dag doet het pijn
Ik leef met de gedachte dat je nooit bij me zal zijn

mijn lieve schat ik mis je en je zal voor altijd in mijn hart zijn

Het had helaas niet zo mogen zijn....

Tot 3x toe zijn jullie van me heen gegaan... het had niet zo mogen zijn... Maar jullie zal ik nooit vergeten.... Mijn hart huilt..... Waarom??..... Dat is de vraag die me blijft achter volgen.... Ik zal er mee moeten leren leven, maar jullie vergeten.. NOOIT!!!!...
Mijn kleine engeltjes... Ik hoop dat jullie weten dat mama jullie nooit zal vergeten....

Forever in my heart .... My angels...

Er zijn 2 lieve vlinder engeltjes , Hoog boven ons hoofd, We zullen ze nooit vergeten dat is beloofd . We hebben ze niet mogen leren kennen dat doet zoveel pijn en verdriet,

Ik draag jullie in mijn hart ,
WE houden van jullie Mama , Papa en broers Luca en Senna

Hallo allemaal,

afgelopen vrijdag zou ik 11 weken zwanger zijn, helaas was dit de dag van de curetage. Op 2 juli zijn we erachter gekomen dat ik zwanger was. Helemaal happy, na 7 maanden bezig te zijn geweest. Op 17 juli hadden we de eerste echo voor de termijnbepaling. Ik zou 7.4 weken zwanger horen te zijn, maar er kwam 5.3 uit. Ik moest me nog geen zorgen maken, want het zou kunnen zijn dat er sprake was van een termijndiscussie. Das natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan, want het voelde ook niet helemaal goed. We moesten 3 weken later terug komen, voor de tweede termijnbepaling. In die tussentijd gingen we ook nog een sop vakantie naar Turkije waar we dus geen zin meer in hadden. Maar er was geen reden om te annuleren. Eindelijk 7 augustus, zenuwachtig, maar toe aan duidelijkheid. In Turkije kreeg ik nog hoop, want ik werd met de dag misselijker en mijn borsten logen er ook niet om. Maar helaas, ik zag al aan de echo dat het niet goed was. En inderdaad, er was geen hartactiviteit en uiteindelijk bij 6 weken was ons kleintje helemaal gestopt met groeien. Blijkt dat de eierstokken je zwangerschap nog gewoon op gang kunnen houden. Uiteindelijk besloten om me afgelopen vrijdag 10 augustus te laten cureteren, omdat ons kleintje waarschijnlijk al 5 weken niet meer levend in mijn buik zat.
Nu voel ik me zo leeg van binnen.
Ik voel me met de dag slechter in mijn vel zitten en vind het moeilijk hiermee om te gaan.

1 ding is heel zeker, we zullen ons kleintje nooit vergeten en ookal was het nog zo klein, we houden van je!!!

veel liefs papa en mama

we moeten afscheid van nemen
je komt niet in ons leven
we hadden je zoveel willen geven
we hebben alles voor je gedaan
het mag niet zo wezen
het doet pijn om zo zonder jou verder te gaan
om te weten,
je niet te zien spelen
met je grote broer
die zou je beschermen, dat zei hij steeds heel stoer
je zult niet worden vergeten
Hij en wij dragen je altijd in onze harten mee


Papa, mama en Joram